Bölge muhtarlarımızın Antalya Kent Konseyimize yapmış oldukları başvuru sonucu organize ettiğimiz toplantılar ve yine bölgede planladığımız toplantı  sonucunda büyük bir başarı elde edilmiştir. Üyelerimize, Yürütme Kurulumuza, üyemiz olan tüm kurum- kuruluşlarımıza, muhtarlarımıza, yöre halkımıza, basınımıza, emek veren herkese teşekkür ediyoruz. Önerilerimizin ilgili kurumlarca  dikkate alınması memnuniyet yaratmıştır.

ANTALYA KENT KONSEYİ

DOYRAN BÖLGESİNE YAPILACAK HES PROJESİ İLE İLGİLİ GÖRÜŞ

Antalya’nın doğasını, tarımını, insanını ve en nihayetinde doğa tarım insan ekosistemi tehdit eden Doyran Regülatörü ve Hidroelektrik Santral (HES) projesine dair çekincelerimizi paylaşmak üzere buraya Antalya Kent Konseyi adına yerel dinamikler ile birlikte katılmış bulunuyoruz. Proje kapsamında yapılacak olan regülatör, bölgedeki su kaynaklarını cebri borularla enerji üretimi için kullanmayı hedeflemektedir. Ancak bu projenin, hem doğal ekosistemimize hem de yerel tarımsal üretimimize geri dönülmez zararlar vereceğini öngörmekteyiz. Proje ayrıca, 12. Kalkınma Planı’nda vurgulanan sürdürülebilir kalkınma ve kırsal kalkınma hedefleriyle ciddi bir tezat oluşturmaktadır.

Ülkemizin enerji bağımsızlığı hedefini destekliyoruz, ancak bu hedef, doğayı ve yerel halkı koruyan sürdürülebilir yaklaşımlarla sağlanmalıdır. Enerji verimliliği ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı, Türkiye’nin kalkınma planlarında yer almaktadır ve bu doğrultuda projeler üretilmelidir. Doyran HES projesi, çevresel etki değerlendirme süreçlerinde yeterince analiz edilmemiş olup, yerel halkın çıkarlarına uygun bir çözüm sunmamaktadır.

Projenin en büyük çevresel tehditlerinden biri, Doyran Deresi’ni besleyen su kaynaklarının doğal akışını keserek bölgedeki ekosistemi ve biyolojik çeşitliliği bozacak olmasıdır. Doyran bölgesi, Antalya’nın zengin flora ve faunasına ev sahipliği yapmaktadır. Özellikle endemik bitki türleri, bu projenin dört yılı bulan inşa ve işletme faaliyetleri sonucunda geri dönüşü olmayan bir yok oluşla karşı karşıya kalabilir. Bu bölge, Türkiye’nin biyolojik çeşitliliğinin korunmasına yönelik yürütülen ulusal politikalar kapsamında önemli bir değere sahiptir.

Bu bağlamda, ülkemizin 12. Kalkınma Planı (2024-2028), biyolojik çeşitliliğin korunması ve çevre yönetimini güçlendirme projelerine vurgu yapmaktadır. Bu çerçevede, Doyran gibi doğal alanların korunması, biyolojik çeşitlilik envanterlerinin zenginleştirilmesi ve çevre mevzuatının güçlendirilmesi gerekmektedir. Doyran HES projesinin uygulanması, bu hedeflerle ters düşmektedir.

Antalya’nın tarımsal ekonomisi, su kaynaklarına dayalı olarak sürdürülmektedir. Doyran HES Projesi, bölgedeki tarım arazilerinin sulanmasında kullanılan su miktarını ve kalitesini ciddi şekilde düşürecektir. Özellikle, bölgedeki yayla ve ova seracılığı, narenciye üretimi ve Doyran Patlıcanı gibi yerel tarımsal ürünler, bu proje sonucunda büyük zarar görebilir. Proje kapsamında suyun önce bir dengeleme havuzunda bekletilmesi, sonra doğal akım yerine cebri borularla taşınarak enerji üretimi için kullanılması, hem tarımda kullanılan suyun kalitesini düşürecek hem de sulanabilecek arazi miktarını azaltacaktır.

12. Kalkınma Planı’nda da vurgulandığı üzere, tarımsal üretimin artırılması ve su kaynaklarının etkin kullanımı esas alınmalıdır. Ancak Doyran HES projesi, sürdürülebilir su yönetimi yaklaşımlarını tehdit etmektedir. Ülkemizin 2053 vizyonunda, tarımsal milli gelir bakımından Avrupa’nın en büyük ülkesi olma hedefi yer alırken, bu tür projeler Antalya’nın tarımsal potansiyeline zarar vererek bu hedeflerin önünde engel teşkil edebilir.

Doyran ve çevresindeki aile çiftlikleri ve yerel tarım faaliyetleri, doğrudan bu su kaynaklarına bağımlıdır. Projenin hayata geçmesi, yerel halkın geçim kaynaklarını tehlikeye atacak ve bölgenin ekonomik ekosistemini sarsacaktır. Ayrıca, bölgede yaşayanların içme suyu erişimi de ciddi şekilde azalacak, bu da halk sağlığı açısından büyük riskler doğuracaktır.

12. Kalkınma Planı, kırsal kesimde yaşayan gençlerin çalışma hayatına katılımını teşvik etmekte ve kırsal kalkınmayı canlandıracak projelere odaklanmaktadır. Ancak Doyran HES gibi projeler, kırsal ekonomiyi zayıflatacak ve tersine göçü teşvik eden yaklaşımlarla çelişecektir.

Antalya’nın tarihi miraslarından biri olan Kelbessos Antik Kenti, uzun yıllardır yeterli arkeolojik kazı çalışmalarının yapılmadığı ve topluma kazandırılamadığı bir kültürel değer olarak göz ardı edilmektedir. Bu tarihi kentin potansiyeli, bölgenin kültürel turizm açısından gelişmesine ve bölge halkına ekonomik fırsatlar sunmasına katkı sağlayabilecek durumdayken, ihmal edilmesi büyük bir kayıptır. Kelbessos’un kültürel ve turistik bir çekim merkezi olarak değerlendirilmemesi, bölge halkı için alternatif bir ekonomik kalkınma projesinin hayata geçirilmesinin önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Özellikle 12. Kalkınma Planı’nda kırsal bölgelerin ekonomik ve sosyal canlanmasını sağlayacak projelere vurgu yapılırken, Kelbessos gibi kültürel mirasın turizme kazandırılması hem yerel halkın refahını artıracak hem de çevrenin sürdürülebilir kullanımını destekleyecektir. Ancak Doyran HES gibi projeler, bu potansiyelin değerlendirilmesini tehdit etmekte, bölgenin tarihi ve doğal kaynaklarının bütünsel bir kalkınma stratejisi ile ele alınmasını zorlaştırmaktadır.

Karadeniz bölgesinde gerçekleştirilen HES projeleri, doğaya ve yerel ekonomiye verdiği zararlarla sıkça eleştirilmiştir. Bununla beraber Kova örneği hepimizin gözü önündedir. Ekosistem dengelerini bozan bu projeler, Antalya gibi tarımsal üretimin ve doğanın büyük önem taşıdığı bir bölgede tekrar edilmemelidir. 12. Kalkınma Planı, doğal kaynakların sürdürülebilir yönetimi ve çevresel sürdürülebilirliğin sağlanması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu nedenle, enerji projeleri doğaya zarar vermeyen ve yerel ekonomiyi destekleyen sürdürülebilir çözümlerle hayata geçirilmelidir.

Antalya Kent Konseyi olarak, Doyran Regülatörü ve HES Projesi’nin durdurulmasını

ve Antalya’nın doğal zenginliklerini koruyacak, sürdürülebilir enerji çözümlerinin değerlendirilmesini talep ediyoruz. 12. Kalkınma Planı’nda da belirtildiği üzere, çevre dostu kalkınma politikaları benimsenmeli ve bölgenin doğal kaynakları korunarak ekonomik kalkınması sağlanmalıdır.

Doyran’ın doğal yapısı, tarımsal potansiyeli ve su kaynakları, gelecek nesillere bırakacağımız en önemli miraslardandır. Bu süreçte, akademik uzmanlar, kamu görevlileri ve bölgenin muhtarlarını, ilgili sivil toplum kuruluşlarını ve yerel halkın görüşlerini dikkate alarak vicdani ve bilimsel kararlar almasını bekliyoruz.

Saygılarımızla.

Adnan ÖZÇELİK                                                          Güray DOĞAN

Kent Konseyi Tarım Grubu Başkanı                         Kent Konseyi Çevre Grubu Başkanı

The post DOYRAN MÜCADELESİ… appeared first on Antalya Kent Konseyi.

Ülkemizin enerji bağımsızlığı hedefini destekliyoruz, ancak bu hedef, doğayı ve yerel halkı koruyan sürdürülebilir yaklaşımlarla sağlanmalıdır. Enerji verimliliği ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı, Türkiye’nin kalkınma planlarında yer almaktadır ve bu doğrultuda projeler üretilmelidir. Doyran HES projesi, çevresel etki değerlendirme süreçlerinde yeterince analiz edilmemiş olup, yerel halkın çıkarlarına uygun bir çözüm sunmamaktadır.

Projenin en büyük çevresel tehditlerinden biri, Doyran Deresi’ni besleyen su kaynaklarının doğal akışını keserek bölgedeki ekosistemi ve biyolojik çeşitliliği bozacak olmasıdır. Doyran bölgesi, Antalya’nın zengin flora ve faunasına ev sahipliği yapmaktadır. Özellikle endemik bitki türleri, bu projenin dört yılı bulan inşa ve işletme faaliyetleri sonucunda geri dönüşü olmayan bir yok oluşla karşı karşıya kalabilir. Bu bölge, Türkiye’nin biyolojik çeşitliliğinin korunmasına yönelik yürütülen ulusal politikalar kapsamında önemli bir değere sahiptir.

Bu bağlamda, ülkemizin 12. Kalkınma Planı (2024-2028), biyolojik çeşitliliğin korunması ve çevre yönetimini güçlendirme projelerine vurgu yapmaktadır. Bu çerçevede, Doyran gibi doğal alanların korunması, biyolojik çeşitlilik envanterlerinin zenginleştirilmesi ve çevre mevzuatının güçlendirilmesi gerekmektedir. Doyran HES projesinin uygulanması, bu hedeflerle ters düşmektedir.

Antalya’nın tarımsal ekonomisi, su kaynaklarına dayalı olarak sürdürülmektedir. Doyran HES Projesi, bölgedeki tarım arazilerinin sulanmasında kullanılan su miktarını ve kalitesini ciddi şekilde düşürecektir. Özellikle, bölgedeki yayla ve ova seracılığı, narenciye üretimi ve Doyran Patlıcanı gibi yerel tarımsal ürünler, bu proje sonucunda büyük zarar görebilir. Proje kapsamında suyun önce bir dengeleme havuzunda bekletilmesi, sonra doğal akım yerine cebri borularla taşınarak enerji üretimi için kullanılması, hem tarımda kullanılan suyun kalitesini düşürecek hem de sulanabilecek arazi miktarını azaltacaktır.

12. Kalkınma Planı’nda da vurgulandığı üzere, tarımsal üretimin artırılması ve su kaynaklarının etkin kullanımı esas alınmalıdır. Ancak Doyran HES projesi, sürdürülebilir su yönetimi yaklaşımlarını tehdit etmektedir. Ülkemizin 2053 vizyonunda, tarımsal milli gelir bakımından Avrupa’nın en büyük ülkesi olma hedefi yer alırken, bu tür projeler Antalya’nın tarımsal potansiyeline zarar vererek bu hedeflerin önünde engel teşkil edebilir.

Doyran ve çevresindeki aile çiftlikleri ve yerel tarım faaliyetleri, doğrudan bu su kaynaklarına bağımlıdır. Projenin hayata geçmesi, yerel halkın geçim kaynaklarını tehlikeye atacak ve bölgenin ekonomik ekosistemini sarsacaktır. Ayrıca, bölgede yaşayanların içme suyu erişimi de ciddi şekilde azalacak, bu da halk sağlığı açısından büyük riskler doğuracaktır.

12. Kalkınma Planı, kırsal kesimde yaşayan gençlerin çalışma hayatına katılımını teşvik etmekte ve kırsal kalkınmayı canlandıracak projelere odaklanmaktadır. Ancak Doyran HES gibi projeler, kırsal ekonomiyi zayıflatacak ve tersine göçü teşvik eden yaklaşımlarla çelişecektir.

Antalya’nın tarihi miraslarından biri olan Kelbessos Antik Kenti, uzun yıllardır yeterli arkeolojik kazı çalışmalarının yapılmadığı ve topluma kazandırılamadığı bir kültürel değer olarak göz ardı edilmektedir. Bu tarihi kentin potansiyeli, bölgenin kültürel turizm açısından gelişmesine ve bölge halkına ekonomik fırsatlar sunmasına katkı sağlayabilecek durumdayken, ihmal edilmesi büyük bir kayıptır. Kelbessos’un kültürel ve turistik bir çekim merkezi olarak değerlendirilmemesi, bölge halkı için alternatif bir ekonomik kalkınma projesinin hayata geçirilmesinin önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Özellikle 12. Kalkınma Planı’nda kırsal bölgelerin ekonomik ve sosyal canlanmasını sağlayacak projelere vurgu yapılırken, Kelbessos gibi kültürel mirasın turizme kazandırılması hem yerel halkın refahını artıracak hem de çevrenin sürdürülebilir kullanımını destekleyecektir. Ancak Doyran HES gibi projeler, bu potansiyelin değerlendirilmesini tehdit etmekte, bölgenin tarihi ve doğal kaynaklarının bütünsel bir kalkınma stratejisi ile ele alınmasını zorlaştırmaktadır.

Karadeniz bölgesinde gerçekleştirilen HES projeleri, doğaya ve yerel ekonomiye verdiği zararlarla sıkça eleştirilmiştir. Bununla beraber Kova örneği hepimizin gözü önündedir. Ekosistem dengelerini bozan bu projeler, Antalya gibi tarımsal üretimin ve doğanın büyük önem taşıdığı bir bölgede tekrar edilmemelidir. 12. Kalkınma Planı, doğal kaynakların sürdürülebilir yönetimi ve çevresel sürdürülebilirliğin sağlanması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu nedenle, enerji projeleri doğaya zarar vermeyen ve yerel ekonomiyi destekleyen sürdürülebilir çözümlerle hayata geçirilmelidir.

Antalya Kent Konseyi olarak, Doyran Regülatörü ve HES Projesi’nin durdurulmasını

ve Antalya’nın doğal zenginliklerini koruyacak, sürdürülebilir enerji çözümlerinin değerlendirilmesini talep ediyoruz. 12. Kalkınma Planı’nda da belirtildiği üzere, çevre dostu kalkınma politikaları benimsenmeli ve bölgenin doğal kaynakları korunarak ekonomik kalkınması sağlanmalıdır.

Doyran’ın doğal yapısı, tarımsal potansiyeli ve su kaynakları, gelecek nesillere bırakacağımız en önemli miraslardandır. Bu süreçte, akademik uzmanlar, kamu görevlileri ve bölgenin muhtarlarını, ilgili sivil toplum kuruluşlarını ve yerel halkın görüşlerini dikkate alarak vicdani ve bilimsel kararlar almasını bekliyoruz.

Adnan ÖZÇELİK                                                                                                        Güray DOĞAN
Antalya Kent Konseyi                                                                                                Antalya Kent Konseyi
Tarım Çalışma Grubu Başkanı                                                                                Çevre Çalışma Grubu Başkanı

The post ANTALYA KENT KONSEYİ TARIM VE ÇEVRE GRUPLARI DOYRAN BÖLGESİNE YAPILACAK HES PROJESİ İLE İLGİLİ GÖRÜŞÜ appeared first on Antalya Kent Konseyi.

The post TURİZM ÇALIŞMA GRUBU ARALIK AYI TOPLANTISINI YAPTI appeared first on Antalya Kent Konseyi.

The post TARIM ÇALIŞMA GRUBU EKİM AYI TOPLANTISINI YAPTI appeared first on Antalya Kent Konseyi.

 Antalya Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu, zeytinliklerin maden ocaklarına açılmasına olanak veren yönetmelik değişikliğiyle ilgili bir rapor hazırladı. Kent Konseyi Toplantı Salonu’nda ilgili kurumların temsilcilerinin katılımıyla Tarım Çalışma Grubu Adnan Özçelik moderatörlüğünde yapılan Mart ayı toplantısının ardından hazırlanan raporda, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından hazırlanan “Maden Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”in 1 Mart 2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlandığı hatırlatıldı.

‘9.5 MİLYAR TL’LİK ÜRETİM DEĞERİ VAR’

Zeytinin tüm insanlık için birçok erdemi ve değeri temsil ettiği vurgulanan raporda, zeytinin Türkiye için stratejik ürünlerin başında geldiğine işaret edilerek, “Türkiye, bulunduğu coğrafi konumu ve sahip olduğu iklim özellikleriyle çok önemli bir zeytin üreticisi ülkedir. Akdeniz, Ege ve Marmara bölgelerinde 800 bin hektar alanda 170 milyona yakın ağaç ve 420 bin tonluk üretim miktarı ile İspanya ve İtalya’nın ardından dünya 3’üncüsüdür. Türkiye İhracatçılar Meclisi’nin 2021 verilerine göre zeytinin, 9 milyar 463 milyon 811 bin 673 TL’lik üretim değeri vardır. Dünyada zeytinyağı üretiminde 5, zeytin ve zeytinyağı tüketiminde sırasıyla 2 ve 4’üncü, zeytin ve zeytinyağı ihracatında ise sırasıyla 4 ve 6’ncı sıradadır. Türkiye, şu anda zeytin veya zeytinyağı ithal eden bir ülke değil” denildi.

‘PEK ÇOK AÇIDAN ANAYASA’YA AYKIRI’

“Ekonomik kriz, buğday, ay çiçek yağı ve birçok tarım ürünü ithalatının konuşulduğu bu günlerde devletin zeytinlikler yerine maden ocaklarını tercih etmesi anlaşılır, akıl ve mantıkla bağdaşır bir durum değildir” uyarısı yapılan raporda, şöyle denildi: “Gelecekte zeytinciliğimizin bu gibi yasalarla tahrip edilmesi durumunda zeytin ve zeytinyağı ithal eden bir ülke durumuna düşebiliriz. Bu yönetmelik değişikliği pek çok açıdan Anayasa’ya ve yasalara aykırı olduğu gibi kamu yararıyla da hiçbir biçimde bağdaşmamaktadır. Bu yönetmelik değişikliğinde de belirtilen kamu yararı kavramı zeytinlikler aleyhine işleyecek bir kılıf olacaktır. Bu yönetmelik, altında veya yakınında maden olan tapulu veya tapusuz bütün zeytinlikleri tehdit edecek ve yok etmeye yol açacak bir değişikliktir.”

‘ZEYTİN ÜRETİMİNE VURULAN DARBE’

Tarımı ilgilendiren konulardaki yönetmelik değişikliklerinin, tarımla ilgisi olmayan bakanlıklarca yapılmasının kabul edilemeyeceği de kaydedilerek, “Bu konuda söz söylemesi ve yasal düzenleme yapması gereken kurum Tarım ve Orman Bakanlığı olmalıdır. Tarım ve Orman Bakanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca çıkarılan bu yönetmelik değişikliğine dur demelidir. Bu yönetmelik değişikliği, bütün dinlerde kutsallaştırılan, barışın, sevginin, adaletin simgesi olan, insan sağlığı için sadece bir besin değil, ilaç olarak da kabul edilen zeytinin üretimine vurulan darbedir. Zeytinliklerimizin yok edilmesine yol açacak bu yönetmelik değişikliğinden en kısa zamanda dönülmelidir” ifadelerine yer verildi.

Tarım Çalışma Grubu’nun raporu ilgili bakanlıklar ve kurumlara gönderildi.

The post Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu’ndan zeytinlik raporu appeared first on Antalya Kent Konseyi.

Bu değişikliğin kamuoyunda büyük tepki gördüğünü ve açılan dava sonucunda iptal edileceğine inandığını belirten Adnan Özçelik, “Bugüne kadar 6 kez Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne zeytinliklerle ilgili bu değişiklik konusu geldi. Ya tepkiler nedeniyle geri çekildi ya da reddedildi. Antalya Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu olarak bu önemli konuyla ilgili tepkimizi ortaya koyuyoruz” dedi.

Katılımcılar da yönetmelik değişikliğiyle ilgili görüşlerini ifade ederek, zeytinliklerin taş ve maden ocağına feda edilemeyeceğini, zeytinin madenden ülkeye daha büyük katma değer sağladığı vurgulandı. Türkiye’de üretilen ve ihraç edilen zeytin ve zeytinyağına ilişkin bilgiler verilirken, bu alanda ithalat yapılmadığı hatırlatılarak, bu yönetmelikle zeytinliklerin yok edilmesi halinde Türkiye’nin buğdayda olduğu gibi zeytin ve zeytinyağında da yakında ithalata başlayabileceği uyarısında bulunuldu. Konuyla ilgili bir rapor hazırlanarak kamuoyuna duyurulması kararlaştırıldı.

DEREKÖY’DE KÖMÜRE İPTAL KARARI DA GÖRÜŞÜLDÜ

Toplantıda Antalya’nın Korkuteli ilçesine bağlı Dereköy’deki değerli tarım arazisinde kömür ocağı açılmasına ilişkin başlatılan hukuki süreç de görüşüldü. Dereköy’de “ÇED gerekli değildir” raporunun iptaline yönelik Ziraat Mühendisleri Odası’nın açtığı davayla ilgili 14.01.2022, yöre halkının açtığı davayla ilgili ise 16.02.2022 tarihlerinde mahkemeden iptal kararı çıktığı vurgulandı. Dereköy’de verilen ortak mücadelenin sonucunda bir kazanım elde edildiği belirtilerek, tarım alanlarının yok edilmesine karşı girişimlere iyi bir örnek oluşturulduğu ifade edildi.

The post Tarım Çalışma Grubu zeytinlikler için toplandı appeared first on Antalya Kent Konseyi.

Antalya Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu, muz yetiştiriciliğinde yaşanan sorunları Şubat toplantısında görüştü. Kent Konseyi Toplantı Salonu’nda Tarım Çalışma Grubu Başkanı Adnan Özçelik moderatörlüğündeki toplantıya Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi, TÜİK Antalya Bölge Müdürlüğü, Ziraat Mühendisleri Odası, Ziraat Odası, Konyaaltı Sanayici İş İnsanları Derneği, Büyükşehir ve Muratpaşa Belediyesi temsilcileri ile grup üyeleri katıldı. Toplantının ardından tespit, görüş ve önerilere ilişkin “Muz üretim alanlarındaki artış, bu artışın olumlu, olumsuz sonuçları ve üretim planlamasının önemi” başlıklı rapor hazırlandı.

‘SORUNLAR KAYGI VERİCİ’

Türkiye’nin muz ithal eden ülke olduğu belirtilen raporda, “Antalya-Hatay arasında denize yakın yamaçlarda ve mikro klima alanlarda açıkta yetiştirilirken, son yıllarda seracılığın yapıldığı bölgelerde örtü altında yetiştirilmeye başlandı. Muz üretimi son 5 yılda 2 kat, örtü altı üretim ise 3,5 kat arttı. 2017’de 68 bin 211 dekar olan üretim alanı 2020’de 111 bin 544 dekara çıktı. Bu dönemde üretim miktarı 369 bin tondan 728 bin tona yükseldi. Örtü altı muz üretimi, küçük ölçekli aile işletmeleri yerine, tarım dışından kişiler ve büyük üretici firmalar tarafından yapılmaktadır. Son yıllardaki bu üretim artışı ile toplam tüketimimizin yüzde 80’e yakın kısmı kendi üretimimizden karşılanmaktadır. Muz ülkemiz için beslenmede stratejik bir ürün değildir. Her ne kadar muz üretimimiz yıllık toplam tüketimimizi karşılamasa da özellikle örtü altı üretimindeki çok hızlı artış, aşağıda sıralanacak bazı sorunlar açısından kaygı vericidir. Nar, narenciye gibi bazı türlerdeki üretim artışlarında yaşanan sorunların muzda da yaşanmaması için bazı önlemlerin alınmasında yarar vardır” ifadeleri yer aldı.

‘PLANSIZ VE ÇOK HIZLI YAYGINLAŞIYOR’

Tarımda üretim planlamasının öneminin vurgulandığı raporda, teşviklerle muz yetiştiriciliğinin plansız olarak çok hızlı yaygınlaştığı kaydedilerek, şöyle denildi: “Tarımda yaşanan sorunların her yıl giderek artan oranlarda artmasıyla ortaya çıkmaktadır. Her ürün her yerde üretilmemeli. Üretim planlamasında, yetiştirilecek ürün için bölgenin ekolojisi, iklimi, toprak yapısı, yer üstü ve yeraltı su kaynakları, tüketim miktarı, ihracat olanakları gibi birçok faktör dikkate alınmalı. Örtü altı üretimi iklim değişimine, toprak yapısı ve florasına olumsuz etki eden üretim şeklidir. Bunun yerine ekolojiye uygun açıkta üretim teşvik edilmeli. Örtü altı üretiminin kontrolsüz artması, yağmur suyunun toprakla buluşmasını engellemekte, sel ve taşkınlara neden olmakta, dolayısıyla yeraltı su kaynaklarının beslenmesini önlemektedir. Muz, çok su isteyen üründür. Yıllık dekara 1200 ton su tüketir. Bu tüketim birçok meyve türünde 300-500 tondur. Muz üretim alanlarında çok sayıda yeraltı suyunu çıkarmak için sondaj açılmıştır. Örtü altı üretim yapan işletmelerin yağmur suyunu biriktirme havuzları yoktur. Yatırım projelerine mutlaka yağmur suyu biriktirme havuzu konulmalıdır.”

‘ÜRETİM ALANLARI KORUMA ALTINA ALINMALI’

Hindistan, Brezilya, Ekvador, Endonezya, Filipinler gibi muz üretimi yapılan ülkelerde üretim maliyetinin çok düşükken Türkiye’de ise iklim dezavantajlarından dolayı üretim maliyetinin çok yüksek olduğu kaydedilerek, şu görüşlere yer verildi: “Muz, raf ömrü az, çabuk bozulan, depolanmaya uygun olmayan, ihracat şansı olmayan bir üründür. Üretimin artması ile fiyatlar doğal olarak düşecek, maliyetlerin yüksekliği nedeniyle de üretici zarar edecektir. Muz üretimi için yapılan yatırımlar, Tarım ve Orman Bakanlığı, Kırsal Kalkınma destekleme fonları, kamu bankaları ve özel finans kuruluşlarınca, sübvansiyonlu düşük faizli kredilerle desteklenmektedir. İthalatta yüksek gümrük vergi oranları ile yerli üretici korunmaktadır. Teşviklerle muz yetiştiriciliği plansız olarak çok hızlı bir şekilde yaygınlaşmaktadır. Ülkemiz, bu plansız yaklaşımı 2000’li yılların başında nar üretiminde de yaşamıştı. Nar üretimi de hiçbir kritere dikkat edilmeden Tarım ve Orman Bakanlığı ve finans kuruluşlarınca desteklenmiş, taban arazilere bile dikim yapılmıştı. Sonuç büyük bir hüsran olmuş, son yıllarda kurulan nar bahçelerinin büyük çoğunluğu sökülmüştür. Bu hızla giderse muzda da benzer sonuçların yaşanması kaçınılmazdır. Bu nedenle; üretime uygun bölgelerde, yukarıda belirtilen kriterlere uygun planlamalar doğrultusunda teşvikler verilmelidir. Verilen teşvikler hepimizin vergilerinden ödeniyor. Bu nedenle teşvik sisteminin doğru işletilmesi çok önemlidir. Küçük üreticiler desteklenmeli, mevcut bahçelerin uygun çeşitlerle değişimine ve iyileştirilmesine destekler verilmelidir. Tarımda üretim planlaması yasaklama ile olmaz. Yetiştirilecek ürün kriterlere uygun bölgelerde desteklenmeli, uygun olmayan alanlardaki yetiştiricilik desteklenmemeli. Ürüne uygun üretim alanları koruma altına alınmalıdır.”

KOOPERATİFLEŞME VURGUSU

Raporda alternatif çözüm önerileri de sıralandı: “Muz ve muza alternatif tropik ve subtropik meyve türleri (guava, pitaya, passiflora vb.) üzerine Ar-Ge çalışmaları başlatılmalı, muz üretimi yapmayı düşünen üreticilere uygun bölgelerde alternatif türler önerilmeli. Muzun nakliyeye uygun olmayan çeşitlerinin değerlendirilmesi ve tüketim alanlarının genişletilmesi amacıyla çalışmalar yapılmalı, muzlu içecekler, muz kolonyası ve sabunu, muz cipsi ve muz lifi gibi yan ürünlerin yapımı teşvik edilmelidir. Nakliyesi sırasında ürünün zarar görmemesi için üretim bölgelerinde ambalajlama ve paketleme tesisleri kurulmalıdır. Tarımın en büyük sorunlarının başında kooperatifleşme eksikliğidir. Tarımı gelişmiş ülkelerde gelişme kooperatiflerle olmuştur. Muz üretiminde de üreticiyi koruyacak gerek girdilerin temininde, gerekse ürünün pazarlanmasında üretici dayanışması, örgütlülüğü yoktur. Muz üretim alanları kontrolsüz bir şekilde, cazip teşviklerle çok hızlı şekilde artmıştır. Muz tropik bir meyve türü olmasına rağmen, bugün Manisa, Denizli, Afyon, Adıyaman, Ordu gibi birçok ilde üretilmeye başlanmıştır. Her ne kadar üretim miktarımız henüz tüketimimizi karşılamasa da iklimin uygun olmadığı bölgelerde bile yetiştirilmesinin teşvik edilmesi ileride büyük sorunlara neden olacaktır. Kurulan tesisler üretim maliyetlerinin yüksek oluşundan ve ithalat teşviklerini ortadan kalkması halinde atıl duruma düşecektir. Tarımda üretim planlaması şarttır.”

Raporun tamamına aşağıdaki linkten ulaşılabilir:

TARIM MUZ RAPORU

The post Antalya Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu’ndan ‘üretim planlaması’ vurgusu: Nar gibi hüsran yaşanmasın appeared first on Antalya Kent Konseyi.

The post Tarım Çalışma Grubu Şubat toplantısını yaptı appeared first on Antalya Kent Konseyi.

• Sebze meyvede üreticinin kazanması ve tüketicinin ucuza tüketmesi için yasal düzenlemeler yapılmalı ve tavizsiz uygulanmalı.
• Üretici ve tüketici örgütlülüğü çok az. Kooperatifleşme teşvik edilmeli.
• Hallerde yaşanan tüccar sorunu görülmeli ve kayıt dışılığın önüne geçilmeli.
• Üreticinin ucuza üretim yapması için gübre, ilaç, yakıt ve enerji harcamalarındaki bazı vergiler, harcama belgesi karşılığında üreticiye iade edilmeli.
• Üretici pazarları kurulmalı.

Antalya Kent Konseyi, ülke ve kent gündemindeki hayati konuları konunun tarafları ve uzmanlarıyla görüşerek sorunların çözümüne ışık tutacak önerilere imza atıyor. Vatandaşlar, pandeminin etkisiyle de artan ekonomik sıkıntılar nedeniyle pazaryerlerindeki yaş sebze ve meyve fiyatlarından şikayet ederken, üretici de para kazanamamaktan yakınıyor. Antalya Kent Konseyi Tarım Çalışma Grubu, bu veriler ışığında, “Yaş sebze ve meyvelerde fiyat artışları… Üretici nasıl kazanır? Tüketici nasıl ucuza tüketir?” konulu bir toplantı yaptı. Tarım Çalışma Grubu Başkanı Adnan Özçelik başkanlığındaki toplantıya grubun üyesi olan ilgili kurum ve kuruluşlar, meslek odası ve sivil toplum örgütü temsilcileri katıldı. Toplantının ardından hazırlanan öneri raporu, ilgili bakanlık ve kurum kuruluşlara gönderildi.

Toplantıda üretici ve hal sistemi içindeki kişilerle yapılan görüşmeler sonucunda durum tespiti yapıldı, ardından öneriler oluşturuldu. Antalya’nın örtüaltı sebze üretim merkezi konumunda olduğunun vurgulandığı toplantıda, “Türkiye cam ve plastik sera varlığının yarıdan fazlası Antalya’dadır. Örtüaltı sebze üretimi bakımından türlere göre Türkiye üretiminin yüzde 30-50’sini tek başına karşılamaktadır. Ayrıca Türkiye toplam portakal üretiminin yüzde 30’u, elma üretiminin yüzde 7’si, nar üretiminin yüzde 23’ü, muz üretiminin yüzde 40’ı, avokado üretiminin yüzde 80’i Antalya’da üretilmektedir” denildi.

ÜRETİM MALİYETLERİ ARTTI

Toplantıda üreticinin artan üretim maliyetleri de ele alındı. Son bir yılda kimyasal gübrelerde yüzde 50-80 arasında, zirai ilaçlarda yüzde 40-55 arasında, tohum fide fiyatlarında yüzde 30-40 arasında artış olduğu belirtilirken, “Motorin ve elektrik fiyatlarındaki artış da üretim maliyetini arttıran diğer kalemlerdir. Bugün Antalya’da bir sera domates üreticisinin 1 kilogram domates için yaptığı üretim masrafı 2-2,5 TL’dir. Üreticinin satış fiyatları, girdi fiyatlarındaki artışa paralel olarak artmamaktadır. Üretici bazı yıllar masrafını bile karşılayamamaktadır. Motorin, otoyol ve köprülerin geçiş ücretlerindeki yüzde 25-27,5’lik fiyat artışları üretim bölgelerinden başta İstanbul olmak üzere kentlere nakliye ücretlerinde artışa neden olmuştur” ifadelerine yer verildi.

KOOPERATİFLEŞME GERÇEĞİ

Tarım Çalışma Grubu toplantısında Türkiye’deki kooperatif gerçeği de gözler önüne serildi. Konuyla ilgili şu görüşler dile getirildi: “Ülkemizde üretici ve tüketici örgütlülüğü yok denecek kadar azdır. Ege ve Akdeniz bölgesindeki birkaç örnek kooperatif dışında kooperatifleşme yoktur veya kurulmuşsa bile yeterince iyi işletilememektedir. Tarımda, üretim planlamasının olmaması pazarda arz-talep dengesini bozmakta, gerek üretici ve gerekse tüketici fiyatlarında dengesiz değişimlere neden olmaktadır. Tarım ve özellikle de yaş sebze meyve üretimi doğal afetlerden (don, aşırı sıcaklık, dolu, sel vb.) çok zarar görmektedir. Tarım Sigortası (TARSİM) çok yaygınlaştırılamamıştır. Sigorta bedelleri devlet yüzde 50’sini karşılasa da yüksektir. Üreticilerin önemli bir kısmı, üretimlerini devam ettirebilmek için, bankalara ve tarım kredi kooperatiflerine borçlanmaktadır. Son yıllarda, özellikle de pandemi döneminde üretici yeterince kazanamadığı için banka ve tarım kredi kooperatiflerine olan borcunu ödeyememektedir.”

Özellikle küçük ilçe hallerinde bina ve altyapı sorunlarının olduğunun da belirtildiği toplantıda, “Hallerde soğuk hava depoları, ürün işleme ve paketleme tesisleri yoktur. İlçe hallerinde Analiz laboratuvarları yoktur. Antalya merkez halinde Tarım Bakanlığının Gıda analiz laboratuvarı mevcuttur. İhracat yapılacak yaş sebze ve meyvelerde analiz yaptırmak zorunludur. Bazı komisyoncu veya tüccarlar görev tanımları içinde olmamasına rağmen üretim dönemi başlangıcında üreticinin fidesini ve bazı girdilerini karşılayarak üreticiyi kendilerine bağlamaktadır. Bu durum üreticinin de işine geliyor gibi gözükse de üreticinin satış fiyatlarını etkilemektedir” görüşleri ifade edildi.

TÜCCAR SORUNU

Komisyoncu ve tüccarların yasada çok açık belirtilmesine rağmen, üreticiden teslim alınan ürünün bedelini 15 gün veya bir ay içinde değil, 3-5 ay gibi vadelerle ödediğinin de belirtildiği toplantıda soruna ilişkin şu değerlendirmeler yapıldı: “Tüccarlar, özellikle meyve üreticisinden ürününü bahçeden veya tarladan toptan satın almakta parti parti ürünü pazara sunmakta veya depolamaktadır. Bu arada oluşabilecek doğal afetleri de dikkate alarak zarar etmemek için ürünü daha pahalıya satmaktadırlar. Karpuz, kavun gibi bazı ürünleri tarla başında alan bazı hal dışı kayıtsız tüccarların, üreticinin ürününü alıp ürün bedelinin bir kısmını ödemeden kaybolduğu üretici şikâyeti olarak dile getirilmiştir. Zincir marketlerin, tüketici fiyatlarının yükselmesine, üreticinin de daha az kazanmasına neden olduğu dile getirildi. Bu marketlerin aldıkları ürünün bedelini geç ödemeleri, satılmayan veya çürüyen ürünü fire olarak tüccara veya komisyoncuya iade etmeleri daha pahalıya ürün almalarına ve firelerin de üreticinin alacağından düşülmesine neden olduğu belirtilmiştir. Özellikle küçük ilçe hallerinde denetim az kayıt dışılık fazladır. Kesilen faturaların gerçekleşen satış fiyatlarından farklı olduğu dile getirilmiştir.”

Toplantının ardından yaş sebze ve meyve ticaretindeki sistem sorunlarını belirlemek, üreticinin, üretimini devam ettirebilmek için nasıl kazanabileceğine ve tüketicinin de makul fiyatlarda nasıl tüketebileceğine ışık tutmak amacıyla bir rapor hazırlandı. Raporda yaşanan sorunların aşılması için şu öneriler sıralandı: “5957 sayılı yasada değişiklik yapılarak bütün ürünlerin hal sistemi içinden geçmesinin, hal içi ve dışı tüccar kavramının yasadan çıkarılmasının, yasal sınırları iyi çizilmiş komisyonculuk sisteminin oluşturulmasının yerinde olacağı kanaati oluşmuştur. Hallerde her türlü denetimin sıkı bir şekilde yapılması gerektiği ortaya konmuştur. Yaş sebze meyvelerde fiyatların daha istikrarlı olması, üreticilerin para kazanabildikleri, tüketicilerin de daha uygun fiyata tüketebildikleri bir sistemin kurulabilmesi için, yasal düzenlemeler için, merkezi hükümetin sağlıklı, çağdaş hal ve pazaryerleri oluşturmak için yerel yönetimlerin konuyu bütünsel ele almaları gerektiğini, yapılacak yasal düzenlemelerin tavizsiz uygulanmasıyla mümkün olabilecektir.”

‘YASAL DEĞİŞİKLİKLER YAPILMALI’

5957 sayılı kanunda bazı değişikliklerin yapılması gerektiğinin kaydedildiği öneri raporunda şu görüşler yer aldı: “Yaş sebze ve meyve ticareti sadece toptancı halleri üzerinden yapılmalıdır. Hal içi ve dışı tüccar kavramı yasadan çıkarılmalıdır. Komisyonculuk sistemi tekrar düzenlenmeli, haller, sadece görev sınırları belirlenmiş komisyonculardan oluşmalıdır. Komisyoncu üreticiden ürün alıp satmamalı, üreticiye fide ve bazı girdileri sağlamamalı, sadece üreticiye aracılık yaparak üreticinin satılan ürününden yasal mahsupları yaparak üreticinin parasını yasal süresi içinde (en geç bir ay) ödemelidir. Kooperatifler hariç, üreticilerin hal dışında toptan ürün satışı yasaklanmalıdır. Üretici, yasada da yer alan hal içindeki üreticiye ayrılan bölümde ürününü toptan satabilmeli, perakende olarak da pazaryerlerinde, üretici pazarlarında satabilmelidir. Hal kayıt sistemine; hal’e ürün getiren bütün paydaşlar, üreticiler, perakende ürün satan pazarcılar, manavlar, marketler kayıt edilmelidir. Tarım ve gıda temini, arz ve talebe göre oluşan serbest piyasa ekonomisi kurallarına göre olmamalıdır. Piyasayı dengeleyecek kamu iktisadi kuruluşlarının olması gerekir. Bu nedenle 5957 sayılı kanunda değişiklik yapılarak, oluşturulacak bir kurul tarafından üreticinin üretim maliyetleri de göz önüne alınarak, hallerde ‘taban fiyat veya azami kar haddi’ gibi kuralların getirilmesi ve uygulanması uygun olacaktır.”

Üretim bölgelerindeki hallerde ‘ürün işleme ve paketleme tesisleri’ kurulmasının önerildiği raporda, “Üreticinin ürünü kalite sınıflarına ayrılarak üründeki firenin önüne üretim bölgesinde geçilmelidir. Özellikle zincir marketlerin bu konudaki iadeleri ortadan kaldırılmış olacaktır. Komisyoncular, yasada da belirtildiği gibi; üreticiden teslim aldıkları ürünün bedelini en geç 15 gün, ürünün marketlere satışı halinde ise en geç 30 gün içinde ödemelidirler. Üreticilerin daha ucuza üretim yapabilmelerine yardımcı olmak amacıyla, gübre, ilaç, yakıt ve enerji harcamalarındaki bazı vergiler, harcama belgesi karşılığında üreticiye iade edilmelidir. Tarım sigorta primleri düşürülmeli, diğer sigorta işlemlerinde olduğu gibi ‘hasarsızlık indirimi’ uygulanmalıdır. Yaş sebze ve meyvelerin nakliyesinde motorin, otoyol ve köprü ücretlerinde indirimli fiyat uygulanması özellikle İstanbul’da yaş sebze fiyatlarındaki fahiş fiyat artışlarının oluşmamasına önemli katkı sağlayacaktır” denildi.

‘ÜRETİCİ PAZARLARI KURULMALI’

Yasada hallerin ve pazaryerlerinin en az yüzde 20’sinin üreticiye ayrılmasının öngörüldüğü de hatırlatılarak, bu oranın arttırılması veya tamamen üreticilerin ürünlerini sattığı üretici pazarlarının kurulması gerektiği vurgulanan raporda şu öneriler yer aldı: “Belediyeler, hallerin yerleşim planlarını, bina ve diğer altyapılarını tamamlamalı, her türlü düzen ve temizliğine yönelik çalışmalar yapmalıdır. Belediyeler, hallerde ve pazaryerlerinde, mutlaka ziraat mühendisi ve gıda mühendislerini istihdam ederek, ürünlerin sağlıklı ve kalite standartlarına uygun bir şekilde pazarlanmasını sağlamalıdır. Üretici ve pazarlama kooperatiflerinin kurulması teşvik edilmeli, kurulacak kooperatiflere yer ve bina tahsisleri ile bazı girdilerden muaf tutulmaları sağlanmalıdır. Kooperatiflerden alınacak ürüne ekstra pirim verilerek kooperatifleşme teşvik edilmelidir. Ülkemizde tarımın en büyük sorunlarının başında üretim planlamasının olmayışı gelmektedir. Tarım Bakanlığı’nca bölgeler bazında tüm ürünlerin üretim ve tüketim envanteri çıkarılarak, köyler ölçeğinde planlama yapılmalıdır. Bu sayede bazı üretim girdilerinde de tasarruf sağlanabilir.”

The post Antalya Kent Konseyi’nden tarımdaki sorunlara ışık tutacak rapor appeared first on Antalya Kent Konseyi.

Raporun tamamına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz:

tarimgrubuyerelyonetimlerinilceilcetariminakatkilariraporu

The post Yerel yönetimlerin tarıma katkıları nasıl arttırılmalı appeared first on Antalya Kent Konseyi.